26 Mart 2015 Perşembe

Çocukluğumu özlüyorum




Çocukluğumu özlüyorum

Yaylanın çimeninde
Çelik çomak oynardık
Çelik çomaklarımızı
Çam dallarından yapardık
Oyun anında
Dünyamızdan kopardık
Oyun sonrasında
Değnek elimizde çomaklar cebimizde
Uzun yıllar sonra
 Kalem elimizde kelimeler beynimizde
Odamdaki eski masamda
Kelimelerle oynuyorum
Çocukluğumu özlüyorum

Sabahattin Gencal, Başiskele-Koaeli



2 yorum:

  1. Merhabalar Sabahattin Hocam.

    Çocukluk özlemlerinizi dizelere taşımışsınız. Ne güzel yapmışısınız sayın hocam. İnsan daha neleri özlemiyor ki, geçmiş ile gelecek arasında ezilip duruyoruz. Bu ezilme bizleri gelecekten daha çok geçmişe yani çocukluğumuza, gençliğimize, yaşamımızda iyi ve güzel olan ne varsa hep oraya doğru yönlendiriyor.

    Artık epeyce yaş aldık, geriye dönüşün de mümkün olmadığı bir gerçekle karşı karşıyayız. O halde bize ne kalıyor yaşadığımız anı çok iyi değerlendirmek, çünkü o an da geçmişe doğru kayıyor.

    Kaleminize, zengin yüreğinize ve engin gönlünüze sağlık ve mutluluklar dilerim. Selam ve dualarımla birlikte Allah'a emanet olun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba,
      Ziyaretiniz ve yorumunuz için teşekkür ederim.
      Yorumunuza katılıyorum.
      Hayırlı günler dileğiyle.

      Sil